Amber voor en na Kimberly voor en naglamourshoot brabant
 
Een wel heel openhartig blog over mijn beleving van mijn nieuw fotoshootconcept ‘Beautiful Women’,  bijzondere glamour fotografie met hairstyling en visagie om je schoonheid te vieren.

Dit wiel is natuurlijk al uitgevonden, maar ik wilde mijn gevoel erin leggen om iedere vrouw zichzelf prachtig te laten voelen. “Beauty comes from the inside out” en dat is de ‘simpele’ basis. Meer is er niet. Ongeacht leeftijd of figuur… iedere vrouw heeft dat innerlijke ‘plekje’ [gevoelsmatig vergelijkbaar met het veilige gevoel in de baarmoeder] waar ze zichzelf echt mooi vindt. Alleen lijkt het alsof wij vrouwen naar gelang we ouder worden vergeten waar dat plekje zit. We zijn er ook een ster in om onszelf te overtuigen dat we niet mooi zijn, dat we slanker of juist voller moeten zijn, een facelift nodig hebben… die aspecten zijn de omleidingen voor onze ‘TomTom’ bij het vinden van dat innerlijke plekje. Iedere vrouw is prachtig! Je schoonheid wordt weerspiegeld in je ogen, dát is de gedachte achter een ‘Beautiful Women’ glamourshoot.

Vrijdagavond stiekem toch gaan slapen met kriebels in mijn buik. Zaterdag de eerste keer mijn nieuwe concept uitvoeren… Ik werd wakker met een glimlach en een vrolijk humeur, maar tegelijkertijd ook zo’n vreemd onbestemd gevoel. Ken je dat? Het gevoel van niet weten waar je moet beginnen ook al is er een logische volgorde en dat je hierdoor gewoon besluiteloos wordt. Dat overviel mij dus, net die dag. Hierdoor duurde het voorbereiden natuurlijk veel te lang. (Mensen die me kennen weten dat ik een chaootje kan zijn, maar wel een geordende met een goed doordachte opgezette planning.) Het leek wel alsof die dag mijn hersenen achter de feiten aanliepen, terwijl zij degene zijn die de boel moeten aansturen. Al aan de late kant moest ik nog naar de winkel, omdat ik natuurlijk net vandaag wat make-up spullen vergeten was, in alle chaos in mijn anders zo logische werkschema. Ik dacht bij mezelf: ‘Als ik dadelijk terug ben, dan staat alles klaar, is alles in huis gehaald en kan ik de dames ontspannen ontvangen.’ Je raadt het al… sta ik voor de verschillende mooie visagie-displays, denk je dat ik kon kiezen? Ik had gelukkig wel een lijstje van benodigdheden gemaakt, hoezo neem je anders teveel mee? Ik begon in mezelf te mopperen op mijn besluiteloosheid (ik wil niet weten hoe dat er voor anderen uitzag haha) wat echter niet resulteerde in een snellere keuze. Eindelijk had ik alles in mijn mandje, lees: veel te veel, omdat ik niet kon kiezen en liep naar de kassa. Wat blijkt… spitsuur daar!

Uiteindelijk veel te laat terug… ik schaamde me dood. Gelukkig hadden de 2 meiden begrip voor mijn ‘vrouwzijn’. Snel aan de slag dan maar… Kimberly was als eerste aan de beurt. Ik wilde ook van Kimberly een foto ‘voor en na’ maken, maar daar had zij andere ideeën over en ze zei er mooi niets meer over. Slimme griet, was het niet zo dat ik er na het krullen van het haar zelf opeens weer aan dacht. Sorry Kimberly, maar de foto van je sluike haar moest erbij om een completer beeld van de make over te geven 😉 Haar lange blonde sluike haar met een kleine 100 extensions moest nog even aangedroogd worden om vervolgens om te toveren in een weelderige bos krullen. Een tijdje terug had ik op de welbekende Huishoudbeurs het nieuw type krultang gekocht van Iso Beauty, the Twister. Perfect tabstoelopende kroesvrije krullen… ze hebben het toen ik hem kocht op mijn haar getest en het zag er inderdaad erg mooi uit. Dus dat ging goedkomen dacht ik… uiteindelijk kwam het ook goed en zag het er prachtig uit zoals in de film haha, maar het duurde alleen 3 keer zolang. Kimberly’s haren pakten per pluk pas na 3 keer opnieuw inrollen de krul van de tang. Nu had ze gelukkig niet zoveel lang haar… Wél dus! De make-up zorgvuldig aanbrengen ging goed, maar inmiddels was het eigenlijk al zo laat dat ze normaliter alweer in de auto zouden zitten. Maar geen probleem, ze hoefden pas om half 8 naar huis.
De nieuwe make-up poederde wat meer dan de merken die ik al had, dus ik probeerde het zo voorzichtig mogelijk te verwijderen. Ongelofelijk maar waar… ze keek omhoog en rondom haar rechteroog zag je een donkergrijze waas tot op het jukbeen. Dus grondig poetsen dan maar en foundation en concealer opnieuw aanbrengen. Daarna was Amber aan de beurt, ze had zelf haar mascara alvast gedaan, dankjewel Amber haha. Voor een fotoreportage zet je vaker de make-up wat heftiger op en overdrijf je voor je gevoel het kapsel. Een foto ‘verzwakt’ op één of andere manier de sterkte van je make-up en kapsel. Maar Amber bracht de kwantiteit laagjes tot een heel nieuw niveau, ik breng ook altijd meerdere lagen op de wimpers aan, maar Ambers 12 laags mascara overtref ik niet.

Toen beide goed in de make-up zaten, kapsels ‘reportageproof’ waren en leuke kleding aangetrokken was sloeg de klok 7 uur. Een half uur voor de shoot… 30 minuten… dat ik baalde was een understatement, dat mag duidelijk zijn. Na meerdere malen mijn excuses te hebben aangeboden de meiden gepositioneerd en hup… foto’s maken. Kortsluiting in mijn hersenen resulteerde in een black out qua poses, ik wist opeens geen poses meer… De tijdsdruk werd duidelijk voelbaar en ik wilde ze niet teleurstellen. Plots kwamen de ‘regels’ voor de goede expressie weer in mijn hoofd en zo heb ik geprobeerd toch een aantal goede foto’s te maken van ze. Deze manier van fotograferen hangt nauw samen met het geven van heel specifieke aanwijzingen en het zoeken naar die perfecte blik… Op deze manier aanwijzingen geven was totaal nieuw voor me en dus wennen, maar gelukkig herkende ik die blik die ik zocht wel meteen.
Een gezonde dosis zenuwen heb ik altijd wel voor een shoot, dat is ook alleen maar goed en houdt je scherp. Maar die rollercoaster die me zaterdag meenam… daar had ik nog nooit ingezeten.

Resultaat

Het eindresultaat: Zondagochtend werd ik wakker, weer helemaal als mezelf haha plus twee geweldige meiden met een mini ervaring in glamourfotografie, gelukkig vonden ze het evengoed erg leuk geweest en gingen die avond samen de stad in met de make-up en kapsels al gedaan. En een fotograaf met een aantal lessen rijker. Als je geen fouten maakt, dan leer je ook nooit. Dat vertel ik altijd tegen mijn zoontjes, maar op de één of andere manier wil ik die regel niet echt op mezelf toepassen. Perfectie willen bereiken is een mooi streven, maar soms kost het je dus meer dan dat je er wijzer van wordt en een mooier eindresultaat behaalt.
Maar in mijn ogen het belangrijkste resultaat voor mezelf… Ik weet nu zeker dat dit wel echt ‘mijn ding’ is. Nog veel oefenen, maar net als meerdere clichés is “Oefening baart kunst” ook gebaseerd op waarheid.

Amber en Kimberly, super bedankt voor jullie geduld en persoonlijkheden!!!

 

deel en like 🙂
error